ഡിജിറ്റൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റിനെ ഇലക്ട്രോണിക് ഐഡന്റിറ്റി രേഖയായി കണക്കാക്കാം. X.509 സർട്ടിഫിക്കറ്റ് എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു പൊതു കീയും അതിന്റെ ഉടമയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഡിജിറ്റൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സ്ഥാപിക്കുന്നു.

സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അതോറിറ്റി ഇത് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി ഉടമയ്ക്ക് നൽകുന്നു. ഉടമ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കണം. ഇത് നിർദ്ദിഷ്ട കാലയളവിൽ മാത്രമേ സാധുവായിരിക്കൂ. സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ലൈഫ്‌സൈക്കിൾ പബ്ലിക് കീ ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

X.509 സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾക്കും സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സൈനിംഗ് അഭ്യർത്ഥനകൾക്കും ക്രിപ്റ്റോഗ്രാഫിക് കീകൾക്കുമുള്ള ഏറ്റവും സാധാരണ ഫോർമാറ്റാണിത്. സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ സാധാരണയായി Base64 ASCII രൂപത്തിൽ എൻകോഡ് ചെയ്യുന്നു. ഫയൽ എക്സ്റ്റൻഷനുകൾ .pem, .crt, .cer, .key എന്നിവയാണ്.

സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ചെയിനുകളും മാത്രം സൂക്ഷിക്കാം; സ്വകാര്യ കീ സൂക്ഷിക്കാനാകില്ല. സാധാരണ ഫയൽ എക്സ്റ്റൻഷനുകൾ .p7b, .p7c എന്നിവയാണ്.

X.509 സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾക്കും സ്വകാര്യ കീകൾക്കുമുള്ള ബൈനറി എൻകോഡിംഗ് ഫോർമാറ്റാണിത്. .der, .cer എന്നിവയാണ് സാധാരണ എക്സ്റ്റൻഷനുകൾ. Java പരിസ്ഥിതികളിൽ ഇത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

PFX എന്നത് PKCS #12 എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു പേരാണ്. പാസ്‌വേഡ് സംരക്ഷിതമായ ഒരൊറ്റ ഫയലിൽ എൻഡ്-എന്റിറ്റി സർട്ടിഫിക്കറ്റ്, അതോറിറ്റി സർട്ടിഫിക്കറ്റ്, സ്വകാര്യ കീ എന്നിവ സൂക്ഷിക്കാം. .pfx, .p12 എന്നിവയാണ് എക്സ്റ്റൻഷനുകൾ. Windows പ്ലാറ്റ്ഫോമിലാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.