ഉദാഹരണത്തിന്, ഗോകുൽ കാർത്തിക്കിന് ഒരു സന്ദേശം അയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുക. ഈ സന്ദേശം ഇവർ രണ്ടുപേർക്ക് മാത്രമേ കാണാനാകൂ. ഗോകുൽ കാർത്തിക്കിന്റെ പബ്ലിക് കീ ഉപയോഗിച്ച് സന്ദേശം എൻക്രിപ്റ്റ് ചെയ്ത് സൈഫർടെക്സ്റ്റ് അയയ്ക്കുന്നു. കാർത്തിക്കിന്റെ സ്വകാര്യ കീയ്ക്ക് മാത്രമേ ആ സൈഫർടെക്സ്റ്റ് ഡീക്രിപ്റ്റ് ചെയ്യാനാകൂ എന്നതിനാൽ സന്ദേശത്തിന്റെ രഹസ്യാത്മകത സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

ഗോകുൽ കാർത്തിക്കിന് ഒരു ഔദ്യോഗിക സന്ദേശം അയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുക. ഗോകുൽ തന്റെ സ്വകാര്യ കീ ഉപയോഗിച്ച് സന്ദേശത്തിൽ ഒപ്പിട്ട് കാർത്തിക്കിന് അയയ്ക്കുന്നു. അയച്ചയാളുടെ സ്വകാര്യ കീ ഉപയോഗിച്ചേ ആ ഒപ്പ് സൃഷ്ടിക്കാനാകൂ എന്നതിനാൽ, സ്വീകർത്താവിന് അയച്ചയാളെയും സന്ദേശത്തിന്റെ സമഗ്രതയും പരിശോധിക്കാം.

ഇത് ഡിജിറ്റൽ ഒപ്പിടലിന് തുല്യമാണ്.

ഗോകുൽ കാർത്തിക്കിന് ഒരു ഔദ്യോഗിക സന്ദേശം അയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുക. സന്ദേശം ഇവർ രണ്ടുപേർക്ക് മാത്രമേ വായിക്കാനാകൂ. ആദ്യം ഗോകുൽ തന്റെ സ്വകാര്യ കീ ഉപയോഗിച്ച് സന്ദേശത്തിൽ ഒപ്പിടുന്നു; തുടർന്ന് കാർത്തിക്കിന്റെ പബ്ലിക് കീ ഉപയോഗിച്ച് അത് വീണ്ടും എൻക്രിപ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഇതിലൂടെ ഡബിൾ-എൻക്രിപ്റ്റഡ് സൈഫർടെക്സ്റ്റ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. കാർത്തിക് ആദ്യം തന്റെ സ്വകാര്യ കീ ഉപയോഗിച്ച് ഡീക്രിപ്റ്റ് ചെയ്യുകയും പിന്നീട് ഗോകുലിന്റെ പബ്ലിക് കീ ഉപയോഗിച്ച് വീണ്ടും ഡീക്രിപ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ അയച്ചയാളുടെ ആധികാരികതയും സന്ദേശത്തിന്റെ രഹസ്യാത്മകതയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.